Υλικά και αξεσουάρ που χρησιμοποιούνται συνήθως στα έπιπλα

Τα προϊόντα επίπλων που χρησιμοποιούνται συνήθως διακρίνονται σε πολλές κατηγορίες, όπως αλουμίνιο, υλικό, καουτσούκ και πλαστικό, προϊόντα γυαλιού, σφουγγάρια, δέρμα, κόλλα, ύφασμα, διακοσμητικό φιλμ εμφάνισης, τεχνητά πάνελ, βαφές, ηλεκτρικά αξεσουάρ. Αυτή η εργασία εστιάζει κυρίως σε υλικό, σφουγγάρι, δέρμα, ύφασμα και χρώμα.

1. Υλικό

Το "Hardware" είναι ένας δημοφιλής όρος και η τυπική ταξινόμηση περιλαμβάνει κυρίως σιδηρούχα μέταλλα και μη σιδηρούχα μέταλλα. Στην κατασκευή επίπλων, το υλικό διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο και τα σχήματά του είναι διαφορετικά, συμπεριλαμβανομένων σωλήνων, ράβδων, πλακών, γραμμών, γωνιών και ούτω καθεξής.

Το σιδηρούχο μέταλλο αναφέρεται κυρίως σε προϊόντα σιδήρου. Έχει πολλά πλεονεκτήματα, όπως αντοχή στην παραμόρφωση, εξαιρετικά υψηλή αντοχή, καλή αντοχή στη φθορά, υψηλή σκληρότητα, χαμηλή τιμή και μεγάλη διάρκεια ζωής. Αυτά τα πλεονεκτήματα κάνουν τα προϊόντα σιδήρου να χρησιμοποιούνται ευρέως στην κατασκευή επίπλων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιούνται συχνά στρογγυλοί σωλήνεςκαρέκλαπροϊόντα? Οι τετράγωνοι σωλήνες χρησιμοποιούνται συνήθως σε κατασκευές δοκών και βραχιόνων. Ωστόσο, τα προϊόντα σιδήρου έχουν και τα μειονεκτήματά τους, όπως η εύκολη σκουριά, ο μεγάλος όγκος και ο φόβος της υγρασίας. Για την επίλυση αυτών των προβλημάτων, χρησιμοποιούνται συχνά ηλεκτρολυτική επίστρωση, ψεκασμός και άλλες μέθοδοι επεξεργασίας.

Τα μη σιδηρούχα μεταλλικά μέρη περιλαμβάνουν αλουμίνιο, χαλκό, ψευδάργυρο, ανοξείδωτο χάλυβα και άλλα μεταλλικά προϊόντα. Σε σύγκριση με τα σιδηρούχα μέταλλα, τα μη σιδηρούχα μέταλλα δεν σκουριάζονται εύκολα και χρησιμοποιούνται ευρέως στην κατασκευή επίπλων. Μεταξύ αυτών, πλάκα αλουμινίου, ράβδος αλουμινίου, σωλήνας από ανοξείδωτο χάλυβα, πλάκα από ανοξείδωτο χάλυβα, πλάκα χαλκού, πλάκα ψευδαργύρου και ούτω καθεξής χρησιμοποιούνται συνήθως στην κατασκευή επίπλων μη σιδηρούχων μεταλλικών μερών. Τα προϊόντα χαλκού είναι επίσης μια σημαντική κατηγορία εξαρτημάτων από μη σιδηρούχα μέταλλα. Τόσο ο καθαρός χαλκός όσο και τα κράματα χαλκού χρησιμοποιούνται στην κατασκευή επίπλων. Μεταξύ αυτών, ο καθαρός χαλκός, γνωστός και ως χαλκός, έχει καλή σκληρότητα αλλά κακή αντοχή και σκληρότητα. Τα κράματα χαλκού έχουν ελαφρώς μεγαλύτερη αντοχή και σκληρότητα, αλλά είναι εύκολο να σπάσουν. Τα έπιπλα χρησιμοποιούν κυρίως προϊόντα χαλκού ως λαβές και ενσωματωμένες βίδες και άλλα αξεσουάρ. Τα προϊόντα ψευδαργύρου έχουν επίσης θέση στο υλικό. Αν και τα προϊόντα καθαρού ψευδαργύρου χρησιμοποιούνται λιγότερο, τα κράματα ψευδαργύρου χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με χάλυβα, όπως γαλβανισμένες πλάκες και ηλεκτρολυτικές πλάκες. Στην κατασκευή επίπλων, τα κράματα ψευδαργύρου χρησιμοποιούνται κυρίως για αξεσουάρ με τη μορφή χύτευσης.

Γενικά, το υλικό είναι αναπόσπαστο μέρος της κατασκευής επίπλων. Είτε πρόκειται για σιδηρούχα είτε για μη σιδηρούχα μέταλλα, είτε για χύτευση μετάλλων, παίζουν σημαντικό ρόλο στα έπιπλα. Η σωστή επιλογή και χρήση υλικού μπορεί να βελτιώσει την ανθεκτικότητα, την ομορφιά και την εμπειρία χρήσης των επίπλων.

2. Σφουγγάρια

Στην κατασκευή επίπλων, τα σφουγγάρια χρησιμοποιούνται ευρέως λόγω των εξαιρετικών ιδιοτήτων και των διαφορετικών τύπων τους. Ακολουθεί μια λεπτομερής εισαγωγή στα συχνά χρησιμοποιούμενα σφουγγάρια στα έπιπλα:

Σφουγγάρι ρύθμισης

Το σφουγγάρι μορφοποίησης είναι κατασκευασμένο από υλικό πολυαμινοξέος, το οποίο αναμιγνύεται με αφριστικό και διάφορα πρόσθετα, συμπιέζεται στο καλούπι και θερμαίνεται. Το σχήμα του είναι σταθερό, κατάλληλο γιαστρεφόμενη καρέκλα καναπέςβαμβακερό μαξιλάρι καθίσματος και πλάτης. Ανάλογα με τα διάφορα μέρη του προϊόντος, η σκληρότητα του βαμβακιού πήξης μπορεί να ρυθμιστεί.

Σφουγγάρι αφρού

Το σφουγγάρι αφρού σχηματίζεται από αφρό πολυαιθέρα, η διαδικασία είναι σαν το ψωμί από αφρό. Μπορεί να αφριστεί χρησιμοποιώντας μηχανικό εξοπλισμό ή μπορεί να αφριστεί χειροκίνητα με ξύλινες σανίδες. Το σώμα σφουγγαριού αφρού μπορεί να τεμαχιστεί σύμφωνα με διαφορετικές απαιτήσεις για να επιτευχθεί το επιθυμητό πάχος. Η απαλότητα και η σκληρότητα του αφρού μπορούν επίσης να ελεγχθούν ρυθμίζοντας τη φόρμουλα.

Σφουγγάρι από καουτσούκ

Το ελαστικό σφουγγάρι είναι ένα είδος σφουγγαριού, το οποίο χρησιμοποιεί φυσικό λατέξ ως κύρια πρώτη ύλη για τον αφρισμό. Αυτό το υλικό έχει εξαιρετική ελαστικότητα και ελαστικότητα και δεν παραμορφώνεται εύκολα. Ωστόσο, λόγω του υψηλού κόστους των υλικών που χρησιμοποιούνται, η τιμή είναι επίσης πολύ υψηλότερη από άλλα σφουγγάρια.

Σφουγγάρι ανθεκτικό στη φωτιά

Το πυρίμαχο σφουγγάρι κατασκευάζεται με την προσθήκη πυράντοχων παραγόντων όπως το χλώριο και το βρώμιο στη σύνθεση του υλικού πριν από τον αφρό. Όταν το σφουγγάρι πιάσει φωτιά, μπορεί να παράγει καπνό και να παίξει έναν επιβραδυντικό φλόγας.

Τα παραπάνω σφουγγάρια έχουν τις ιδιαίτερες χρήσεις και τα χαρακτηριστικά τους στην κατασκευή επίπλων. Κατά την επιλογή, είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί λογική συνεγκατάσταση και επιλογή σύμφωνα με τις ανάγκες σχεδιασμού και χρήσης του προϊόντος.

3. Δέρμα

Το δέρμα χωρίζεται σε τεχνητό δέρμα και φυσικό δέρμα.

Το τεχνητό δέρμα είναι ένα δημοφιλές υλικό, που χρησιμοποιείται συχνά για την κατασκευή μιας ποικιλίας δερμάτινων προϊόντων και ορισμένων δερμάτινων υλικών. Κατασκευάζεται στη βάση από υφασμάτινο ύφασμα ή στη βάση από μη υφαντό ύφασμα με αφρισμό ή πλαστικοποίηση υλικών όπως PVC και PU. Με την ολοένα και πιο προηγμένη διαδικασία παραγωγής, η επιφανειακή διαδικασία και ο ινώδης ιστός του τεχνητού δέρματος έχουν φθάσει στο δέρμα.

Το φυσικό δέρμα είναι ένα υλικό από επεξεργασία δέρματος ζώων, κυρίως στην κατασκευή επίπλων σε δέρμα αγελάδας. Η εμφάνισή του μοιάζει με αυτή του τεχνητού δέρματος, αλλά έχει καλύτερη αντοχή σε εφελκυσμό και σχίσιμο. Ωστόσο, το φυσικό δέρμα έχει ανομοιόμορφη εμφάνιση, ουλές και ελαττώματα που επηρεάζουν ένα μέρος της ελαστικότητας. Το πρώτο στρώμα δέρματος είναι υψηλής ποιότητας, μαλακό και ελαστικό και η τιμή είναι υψηλότερη. Αν και η αντοχή των δύο στρωμάτων είναι καλή, η ελαστικότητα είναι κακή.

4.Υφασμα

Στα προϊόντα επίπλων, η επιλογή του υφάσματος είναι μια κρίσιμη απόφαση. Επί του παρόντος, υπάρχουν δύο κύριοι τύποι υφασμάτων στην αγορά για να διαλέξετε: ύφασμα από τεχνητές χημικές ίνες και φυσικό υφασμάτινο ύφασμα.

Πρώτα απ 'όλα, το τεχνητό ύφασμα είναι το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ύφασμα σε προϊόντα επίπλων. Χωρίζεται κυρίως σε εννέα κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένων πολυαμιδίου, πολυεστέρα, πολυουρεθάνης και ούτω καθεξής. Αυτές οι χημικές ίνες κατασκευάζονται με κλώση και ύφανση των αντίστοιχων πολυμερών υλικών και οι δείκτες ποιότητάς τους περιλαμβάνουν κυρίως λεπτότητα, αντοχή, ελαστικότητα, απορρόφηση υγρασίας και αρχικό μέτρο. Σύμφωνα με διαφορετικά σενάρια χρήσης και συνθήκες, μπορούμε να επιλέξουμε τεχνητές χημικές ίνες με διαφορετικές ιδιότητες.

Χαρακτηριστικά Υλικού	Τύποι συνθετικών υφασμάτων
Υγροσκοπικό υλικό	Πολυπροπυλένιο (πολυπροπυλένιο), βινυλόνιο, πολυεστέρας, τέτοια υλικά είναι κατάλληλα για υγρά κλίματα και περιοχές.
Υλικό ανθεκτικό στη θερμότητα	Πολυεστέρας, ακρυλικός (πολυπροπυλένιο), κατάλληλος για τροπικά και υψηλών θερμοκρασιών περιβάλλον εργασίας με τέτοια υλικά.
Ανθεκτικό στο φως υλικό	Ακρυλικό, βινυλικό, πολυεστέρας, κατάλληλο για προϊόντα εξωτερικού περιβάλλοντος.
Υλικό ανθεκτικό στα αλκάλια	Ίνα πολυαμιδίου, ίνες πολυπροπυλενίου, ίνες χλωρίου (ίνα πολυχλωρενίου).
Υλικό ανθεκτικό στα οξέα	Ακρυλικό, πολυπροπυλένιο, πολυεστέρας.
Μη μουχλιασμένο υλικό	Πολυεστέρας, ίνα πολυαμιδίου, κατάλληλο για υγρούς χώρους.
Υλικό ανθεκτικό στη φθορά	PVC, πολυπροπυλένιο, βινυλόνιο, πολυεστέρας, πολυαμιδικές ίνες.

Αντίθετα, υπάρχουν λιγότερα είδη φυσικών υφασμάτων, κυρίως βαμβακερά και κάνναβης δύο κατηγοριών. Αυτά τα υφάσματα από φυσικές ίνες προστασία του περιβάλλοντος, καλή μόνωση, αντοχή στη φθορά, είναι μια επιλογή υψηλής ποιότητας στα έπιπλα. Ωστόσο, η τιμή τους είναι ελαφρώς υψηλότερη από αυτή των συνθετικών υφασμάτων. Η αλκαλική αντίσταση και η αντίσταση στα οξέα του υφάσματος από φυσικές ίνες είναι διαφορετικές και πρέπει να επιλέγονται σύμφωνα με το συγκεκριμένο περιβάλλον χρήσης και τις απαιτήσεις. Για παράδειγμα, το βαμβάκι και η κάνναβη έχουν καλύτερη αλκαλική αντίσταση, ενώ το μαλλί έχει χαμηλή αντίσταση στο φως, επομένως πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή και τη συναρμολόγηση των υλικών κατά το σχεδιασμό επίπλων.

Συνοψίζοντας, όταν επιλέγουμε ύφασμα επίπλων, πρέπει να λάβουμε υπόψη παράγοντες όπως η χρήση των επίπλων, οι απαιτήσεις και ο προϋπολογισμός. Είτε πρόκειται για ύφασμα από τεχνητές ίνες είτε για φυσικό υφασμάτινο ύφασμα, έχει τα μοναδικά του πλεονεκτήματα και τα σενάρια εφαρμογής. Μόνο επιλέγοντας ανάλογα με τη συγκεκριμένη κατάσταση μπορεί να εξασφαλιστεί η ποιότητα και η διάρκεια ζωής των επίπλων.

5. Χρώμα

Βαφή μεταλλικών επιφανειών, η διαδικασία είναι πολύπλοκη, πρέπει πρώτα να απολιπανθεί η σκουριά, η φωσφοροποίηση και άλλη προεπεξεργασία, μπορεί να εισέλθει στον σύνδεσμο ζωγραφικής. Υπάρχουν τρεις κύριοι τρόποι βαφής μετάλλου: ψεκασμός με αέρα, ηλεκτροστατικός ψεκασμός και μαγνητικός ψεκασμός.

Η βαφή που χρησιμοποιείται στον ψεκασμό αέρα είναι κυρίως βαφή μετάλλου, όπως ασημί flash, χρυσό ασήμι κ.λπ., και το αποτέλεσμα της εμφάνισής του είναι φωτεινό και καλλιτεχνικό. Ωστόσο, αυτή η μέθοδος ψεκασμού έχει τα μειονεκτήματα της εύκολης θραύσης της επικάλυψης και της σκόνης πρόσφυσης. Μόλις το μέταλλο σκουριάσει, το γαλβανικό αποτέλεσμα επιδεινώνει τη ζημιά.

Ο ηλεκτροστατικός ψεκασμός σκόνης είναι ένα είδος διαδικασίας που χρησιμοποιεί ως υλικό ψεκασμού κονιώδες πολυμερές υλικό. Αυτά τα κονιώδη υλικά είναι αρνητικά φορτισμένα, ενώ τα μεταλλικά μέρη είναι θετικά φορτισμένα και προσκολλώνται στην επιφάνεια του τεμαχίου εργασίας χρησιμοποιώντας την αρχή της ηλεκτροστατικής έλξης. Μετά από ψήσιμο σε υψηλή θερμοκρασία 180~200 βαθμού, η σκόνη ρητίνης λιώνει και καλύπτει το τεμάχιο εργασίας, η πρόσφυσή του είναι σχετικά ισχυρή και το πάχος της επικάλυψης μπορεί να φτάσει τα 0,3~0,4 mm. Ωστόσο, η ισοπέδωση αυτής της μεθόδου ψεκασμού είναι κακή, η ρύθμιση του χρώματος είναι δύσκολη και οι διαθέσιμοι τύποι χρωμάτων είναι περιορισμένοι. Ο ψεκασμός με φθοράνθρακα είναι μια ειδική διαδικασία ηλεκτροστατικού ψεκασμού που χρησιμοποιεί σύνθετη σκόνη με βάση τα υλικά φθορίου. Αυτή η σκόνη έχει καλύτερη δύναμη συγκόλλησης με το στοιχείο άνθρακα στο μεταλλικό σίδερο, επομένως το αποτέλεσμα ψεκασμού είναι καλύτερο. Ο ψεκασμός της ρητίνης φθορίου αντικολλητικού υλικού μπορεί να επιτύχει ομαλό και αντικολλητικό αποτέλεσμα και μπορεί να αντέξει υψηλή θερμοκρασία, έως και 300 βαθμούς. Αυτή η επίστρωση είναι κατάλληλη για περιβάλλον με υψηλές απαιτήσεις υγιεινής και αντοχή σε υψηλές θερμοκρασίες και αποτελεί ιδανική επιλογή για έπιπλα κουζίνας και έπιπλα εργαστηρίου.

Σε γενικές γραμμές, η βαφή μεταλλικών επιφανειών είναι μια τεχνική εργασία, πρέπει να περάσουν από μια σειρά από διαδικασίες για να ολοκληρωθεί. Οι διαφορετικές μέθοδοι ψεκασμού έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και η κατάλληλη διαδικασία θα πρέπει να επιλέγεται σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες.

Παραπάνω είναι το κύριο περιεχόμενο αυτού του άρθρου, εάν θέλετε να μάθετε για τα υλικά προϊόντων της εταιρείας μας, ευπρόσδεκτοι να συμβουλευτείτε ανά πάσα στιγμή, θα χαρούμε να σας εξυπηρετήσουμε!